Μέσα στο στήθος μας υπάρχει ένας χώρος ιερός, μια προσωπική βιβλιοθήκη. Όμως αν μπορούσαμε να ρίξουμε μια ματιά στις βιβλιοθήκες των ανθρώπων γύρω μας ,δεν θα βρίσκαμε δυο ίδιες. Και αυτή ακριβώς η διαφορετικότητα είναι που τις κάνει πολύτιμες.

Η μοναδική ταυτότητα κάθε συλλογής

Κάθε άνθρωπος “στολίζει” την βιβλιοθήκη του με τον δικό του τρόπο, ανάλογα με το πως έμαθε να αγαπά και να θυμάται.

• Υπάρχουν βιβλιοθήκες όπου τα βιβλία είναι τοποθετημένα με μια ήρεμη σειρά σαν να θέλουν να προσφέρουν μια άμεση ανακούφιση σε όποιον τα κοιτάει.
• Υπάρχουν άλλες, που τα βιβλία είναι ακουμπισμένα το ένα πάνω στο άλλο, γεμάτα σημειώσεις στις άκρες, και ανοιχτές σελίδες.

Δεν υπάρχει σωστός τρόπος να κρατάς τις αναμνήσεις. Είτε τα βιβλία είναι στη σειρά, είτε σκορπισμένα τριγύρω σαν χρωματιστά φύλλα το φθινόπωρο, η ουσία παραμένει η ίδια. Είναι η ιστορία σου και είναι πανέμορφη ακριβώς έτσι όπως είναι.

Η Μαγεία που Ξεκλειδώνει την Είσοδο

Συχνά αναρωτόμαστε πως ανοίγουν οι πόρτες. Κάποιες φορές, η είσοδος χρειάζεται χρόνο. Άλλες μαγικές λέξεις . Άλλες ένα χαμόγελο ή ένα τρυφερό άγγιγμα.

Όταν το κλειδί είναι ένας άνθρωπος.

Ένα όμορφο μυστικό είναι ότι μερικές φορές οι πόρτες της βιβλιοθήκης μας δεν ανοίγουν μόνο σε μας, αλλά υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που η παρουσία τους και μόνο, λειτουργεί σαν ταιριαστό κλειδί.

Είναι άνθρωποι που δεν κοιτούν την σκόνη στα ράφια, δεν κρίνουν τις μισοτελειωμένες παραγράφους και το να τους έχεις μέσα στην βιβλιοθήκη σου δεν μοιράζει με ρίσκο, αλλά με ανακούφιση.

Μια πρόσκληση για ηρεμία

Αν σήμερα η δική σου βιβλιοθήκη θέλει να μείνει κλειστή. Είναι οκ. Δεν υπάρχει βιασύνη. Ίσως η καρδιά σου απλώς προετοιμάζει τον χώρο για να σε υποδεχτεί με μια πιο ευγενική φωνή.

Όταν νιώσεις έτοιμος, μπορούμε να καθίσουμε μαζί ανάμεσα στα βιβλία σου. Να ξεφυλλίσουμε τις σελίδες τους , με την ησυχία μας , μέχρι να βρούμε την ηρεμία που σου αξίζει. Γιατί σε αυτή τη βιβλιοθήκη, ο μόνος κανόνας είναι η αγάπη για όσα σε έφεραν ως εδώ.

Υπάρχει ένα φαινόμενο που οι επιστήμονες ονομάζουν Nocebo. Είναι η στιγμή που το σώμα αντιδρά αρνητικά σε μια βλάβη η οποία  …. δεν έχει συμβεί ακόμη. Είναι η απόλυτη απόδειξη ότι το μυαλό μας δεν αντιλαμβάνεται απλώς την πραγματικότητα, αλλά έχει  την δύναμη και να τη δημιουργήσει.

Η Dr. Fabrizio Benedetti κορυφαία ερευνήτρια του εγκεφάλου, απέδειξε ότι όταν το μυαλό περιμένει πόνο, το σώμα τον παράγει πραγματικά, ενεργοποιώντας τι ίδιες νευρικές οδούς σαν να υπήρχε μια πραγματική πληγή.

Σκεφτείτε τι συνέβη στο Βέλγιο το 1998, εκατοντάδες παιδιά κατέρρευσαν πιστεύοντας ότι δηλητηριάστηκαν από ένα αναψυκτικό, ενώ οι εργαστηριακές εξετάσεις έδειξαν ότι το προϊόν ήταν απόλυτα ασφαλές. Η “μόλυνση ” δεν ήταν στο σώμα, ήταν στην ιδέα. 

Η Κοινωνική Μόλυνση

Αν η ιδέα της αρρώστιας μπορεί να γίνει αρρώστια, τότε  ας αναρωτηθούμε : Τι άλλο στη ζωή μας, που σήμερα θεωρούμε “πραγματικότητα” , είναι στην ουσία μια διαταραχή που κολλήσαμε από τους γύρο μας.

Πόσες ” δηλητηριασμένες” ιδέες έχουμε καταπιεί χωρίς να το καταλάβουμε?

• ” Η ζωή είναι πολύ δύσκολη”
• ” Ότι κάνουν όλοι, θα κανείς και συ”
• ” Εσύ θα αλλάξεις τον κόσμο?”
• ” Βρες μια δουλίτσα , να βολευτείς “
• ” Τα όνειρα είναι όνειρα, προσγειώσου “

Αυτές οι φράσεις και άλλες σαν αυτές, λειτουργούν ως κοινωνικό Nocebo. Είναι παράσιτα του περιβάλλοντος που , αν τα υιοθετήσουμε , το σώμα και η ψυχή μας αρχίζουν να τα μεταφράζουν σε αδυναμία. Η απαξίωση που κόβει τα φτερά σε ανθρώπους που, αν κάνεις δεν τους λέγε ότι δεν μπορούν, θα είχαν κάνει θαύματα.

Το Ανοιχτό Κλουβί

Στο Luscinia ( στα λατινικά το Αηδόνι ) Coaching, το σύμβολο μας είναι η απάντηση σε αυτή τη φυλακή. Ένα κλουβί, που από την μια πλευρά είναι κλειστό , αλλά από την άλλη είναι διάπλατα ανοιχτό. Το αηδόνι έχει την επιλογή. Μπορεί να μεινει στην απατηλή ασφάλεια της φυλακής του, επιβεβαιώνοντας τις ” δηλητηριασμένες ” ιδέες των άλλων ή μπορεί να βγει έξω.

Στο Luscinia μπορούμε να σπάσουμε τον κύκλο. Σας βοηθάμε να αναγνωρίσετε ποια φωνή είναι η δική σας και ποιες είναι απλώς ο θόρυβος των γύρο σας. Αν το μυαλό μπορεί να χτίσει την φυλακή σας, το ίδιο μπορεί και να την εξαφανίσει.

” Υπάρχουν τοίχοι που χτιστήκαν από τούβλα και τοίχοι που χτίστηκαν από λογία. Οι δεύτεροι γκρεμίζονται και πιο δύσκολα γιατί τους κουβαλάμε μέσα μας. Μέχρι την στιγμή που θα αποφασίσουμε να σωπάσουμε τις ξένες φωνές και να ακούσουμε την δική μας.”